12 ARALIK 2019 Perşembe 00:54
Zeynep Duygu Mola
Zeynep Duygu Mola
Giriş Tarihi : 14-05-2016 15:30

HAYAT KISA, BOMBALAR PATLIYOR...

Bu ülkede yaşıyorsanız, henüz öldürülmediyseniz ve bu yazıyı okuyorsanız; ülkenin büyük bir kısmından bir adım öndesiniz demektir.
  "Şehirlere bombalar yağardı her gece
   Biz durmadan penguen belgeseli izlerdik." 
    Bundandır böyle durup durup öldürülmelerimiz. 
   90'lı yıllarda pür neşe koşup oyunlar oynadığımız, 2000'lerde yavaş yavaş art niyetleri sezinlemeye başladığımız, son 3-4 yıldır tenha ise tecavüz ederler diye hızlı hızlı yürüyüp geçtiğimiz ve son olarak da çöp konteynerından kedi zıplasa bomba diye yüreğimizi ağzımıza getiren bir sistemin köleleriyiz artık.
   Otobüsteki herkes benim için potansiyel birer intihar komandosu mesela. Sırt çantasını bırakıp kaçabilir, şunun sakalları niye öyle, şunun montu biraz kabarık mı ya derken yeni paranoyalara da merhaba dedik.
   Eskiden daha basit paranoyalarım vardı benim. Aradığım kişi telefonu açmıyorsa meşguldü. En fazla telefonu falan kaybedebilirdi benim gözümde ama hiçbir zaman "acaba turist olarak bir yere gitti de canlı bombanın biri kendini patlattı ve kolu-bacağı bir yere başı-gövdesi bir yere mi savruldu" diye düşünmedim.
   Haberleri genelde internetten almayı yeğeliyorum; malumunuz televizyonlarda yayın yasağı oluyor. Hoş; internet de yavaşlıyor büyük vahşetler olduğunda...
   Üst üste gelen bu patlamalar bende sürekli şunları düşündürmeye başladı : "Anneme çok mu sesimi yükselttim acaba geçen? Babama biraz daha vakit ayırmalıyım sanırım. Keşke zamanında daha çok ders çalışsaydım ya. Sevdiğim adama çok kırgınım ama biliyorum çok da kırdım.  Keşke yanımda olsa şimdi. Nerede acaba? Soramam da, zaten ne sıfatla soracağım ki? Umarım başına birşey gelmez..." 
   Bla bla bla...
   Bir yandan bunları düşünürken; diğer taraftan çevreniz vaaz veriyor tabi :
   Duvar diperinden yürüme, tünellerden geçme, kalabalığa girme, toplu taşıma kullanma... 
   Eeeh ! Ne yapayım ya? Işınlanayım mı? Pencerelere tuğla örüp eve mi kitleyeyim kendimi? Kız kulesine falan mı kapanayım? Ne yapayım, ne, ne, ne!
   Resmen iç-dış sesler çatışıyor ve ben arada kalıyorum. 
   Kendimden geçeli çok oldu zaten. Sürekli sevdiklerimi düşünmekten, endişeden, paranoyadan beynim yandı.
    Belki biraz bencilce ama sevdiğim insanlardan önce ölmek istedim hep. Ama böyle değil. Mundar olmayı kim ister ki!
    Kopmuş kafalar, kollar görmekten kanım buz tuttu.
    Sarayın önüne gidip "canım siz buna yeni Türkiye demişsiniz ama bu olmamış" diye bağırasım var ama babam 2. bir kalp ameliyatını kaldıramayabilir diye hanım hanımcık oturuyorum evimde. Oracıkta indirirler beni, kahrolur canım benim...
    Yarım kalan tüm hikayeleri yazmaya devam edesim var.
     Bazi kapıları yumruklayıp "aç bi konuşcaz" diyesim var.
     Ne de olsa hayat kısa, bombalar patlıyor...
    Bu arada fark ettim; kan görmeye alışmışım. Eskiden tutardı beni...

NELER SÖYLENDİ?
@
PUAN DURUMU
  •   Takım P O
  • 1 Sivasspor 30 14
  • 2 Beşiktaş 27 14
  • 3 Trabzonspor 26 14
  • 4 İstanbul Başakşehir 26 14
  • 5 Fenerbahçe 25 14
  • 6 Galatasaray 23 14
  • 7 Alanyaspor 22 14
  • 8 Yeni Malatyaspor 20 14
  • 9 Göztepe 20 14
  • 10 Denizlispor 18 14
  • 11 Gaziantep FK 17 14
  • 12 Çaykur Rizespor 17 14
  • 13 Gençlerbirliği 14 14
  • 14 Konyaspor 14 14
  • 15 Kasımpaşa 12 14
  • 16 Antalyaspor 12 14
  • 17 Kayserispor 10 14
  • 18 MKE Ankaragücü 9 14
HAVA DURUMU
Gazete Manşetleri
ARŞİV ARAMA