DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Naciye ÇAT
Naciye ÇAT
Giriş Tarihi : 31-08-2020 12:58

Jöleli Bekleyiş

  Yeniden merhaba. Sizlere ülkemin geçirmekte olduğu kara kara buhranlardan aydınlıkla gülümseyen 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın vermiş olduğu umutla yazıyorum.

   Pandemi sebebiyle ölen insanlar, birbirine bu hastalığı bulaştırmamak için gerekli önlemi alan duyarlılar ve bir o kadar duyarsızlar, bozulan ekonomi, bir daha açılmamak üzere indirilen kepenkler, hala şurada burada ölen askerler, öldürülen kadınlar ve sel adı altında ağlayan şehirlerimiz. Berbat bir tablo. İşin içinden çıkılması ise bir hayli zor. Hayat mı?... O da bir yandan akıp gidiyor. Mesela kirlenen çamaşırları birikmesin diye yıkıyorum hala. Hem de renkliler, beyazlar, siyahlar şeklinde ayırarak. İşe gitmenin ya da birileriyle buluşmanın verdiği telaşla kurutup ütüleyerek. Acıkıyorum, çok yediğim için bir de diyete giriyorum üstelik. Bir parça ekmek bulamayanları hiçe sayarcasına yaptığım küstahlığın farkına bile varmadan. Film izleyip şarkı dinliyorum. Yükselen altın fiyatları canımı sıkıyor; eşe dosta ‘sakın evlenmeyin’ geyikleri çeviriyorum. Dünyada yaşanan kötülükler azmış gibi ben de eksik kalmayayım dedim ve evdeki boş saksılara hiç çiçek ekmedim. Bir ağaca sarılıp bir çocuğu sevindirmedim. Öfkeli güruh beni de içine aldı. Gözlerimde kızarıklığa ve acıya sebep oluyor, yağlı tenimle tuzlu gözyaşının buluşması rahatsızlık veriyor gibi püfürükten gerekçelerle ağlayamıyor; onun yerine çatallı dilimle gönül kırıklıkları biriktiriyorum ayaklarıma batacağını bile bile.

   Bu ülke beni kültürüyle iyi harmanlamış. Ülkem gibi ben de acı çekmeye meyilliyim. Peki hangimiz inkar edebiliriz o mavi gözlerin bize her daim umut aşıladığını? Ben küçükken de böyleydim. Bir çift mavi göz aşığıydım. Çünkü benimkiler karanlığın temsilcisiydi. İçimiz açıldı diyebilmemiz için bir çift mavi göz ve umuttan daha fazlasına ihtiyacımız var. Birlik olup harekete geçmemiz gerek. Kanında göçebelik olan bir millete durağanlık yakışmıyor.

   Geç kalmadık değil mi Ata’m? N’olur söyle bize? Yaşamış olmak için değil gerçekten yaşamak için geç kalmadık değil mi?!

NELER SÖYLENDİ?
@
ARŞİV ARAMA